Op wekkers kun je niet fietsen

Vanmiddag ben ik met Robert nog een keer naar het winkelcentrum geweest, ditmaal lopend. Het is handig dat we beiden tegelijk hier aankwamen, want zo kunnen we allerlei dingen samen regelen. In dit geval: een bankrekening. In het winkelcentrum zitten een stuk of vijf banken vlak bij elkaar.

Net als in Nederland is een betaalrekening voor studenten veelal gratis. Als je geen student bent betaal je al gauw vanaf $10 per maand, en dat is dan voor een simpele rekening. Verder is het aantal transacties vaak beperkt tot bijvoorbeeld 30 per maand, maar als je gewoon elke week wat geld uit de muur haalt en daarmee betaalt is dat niet zo'n probleem.

Onderweg naar de banken kwamen we langs twee ‘garage sales’. Aangezien we al gehoord hadden dat je daar soms goedkoop aan een fiets kunt komen (Robert wil er ook wel graag eentje hebben) zijn we maar even wezen kijken. Helaas, de enige fiets die er stond was van de vriendin van de huisgenoot van de man van de garage… “If I sell it, I'll be in trouble.” Wel heb ik voor $2 een wekkerradio op de kop getikt, opdat ik niet telkens, zoals vanmorgen, pas om 10 uur wakker word.

Naast het verzamelen van folders bij de banken zijn we ook nog even een drugstore in gedoken. Hoewel Robert jarenlang in de VS gewoond heeft wist hij ook niet precies wat dat nou inhield. Ik dacht altijd dat het een drogisterij en/of apotheek was, maar dit was meer een soort HEMA. We hebben meteen maar even gekeken hoe het zat met mobiele telefoons en abonnementen. Eventueel zou ik namelijk wel een nieuwe telefoon willen kopen, maar dan moet hij wel degelijk zijn en niet te duur. Helaas waren de goedkopere telefoons (al vanaf $70 met prepaid, inclusief $50 beltegoed!) van rare merken. Je betaalt hier trouwens, net als in de VS, niet alleen om te bellen maar ook om gebeld te worden. Goed beschouwd wel logisch en eerlijk – je maakt immers gebruik van de diensten van je provider – maar niet fijn.