30 november 2008

Gewonnen


Hehe. Het is gelukt. Met nog een dikke twee uur op de klok heb ik op 30 november mijn vijftigduizendste woord ingetypt.

Het was moeilijker dan vorig jaar. Toen kon ik me nog redelijk op schema houden. Ditmaal waren het drukke tijden op het lab, en vijf dagen naar Vancouver, die dat moeilijker maakten. Het grafiekje laat dat mooi zien.

De laatste twee dagen vielen gelukkig precies in een weekend, en dat weekend heb ik alleen maar geschreven. Zaterdag om tien uur begonnen, geschreven tot half zes, op de fiets gesprongen naar de write-in aan de andere kant van de stad, daar verder geschreven, teruggefietst, om kwart over drie in slaap gevallen. Zondagochtend weer om tien uur aan het schrijven gegaan. Tussendoor even gestopt om chicken wings in de oven te schuiven. En dan om kwart voor tien 's avonds eindelijk de vijftigduizend gehaald.


Vijftigduizend woorden betekent nog niet dat het boek ook af is. Het verhaal hangt ergens halverwege. Er is al vanalles gebeurd, maar het voelt alsof het nog maar net begonnen is. En zo gek is dat niet: de meeste romans hebben twee- tot vijfmaal zo veel woorden als dit.

Bovendien gaat het verhaal al sinds een lange tijd niet heen waar ik het oorspronkelijk heen wilde hebben. Misschien moet ik mijn plannen aanpassen; maar het zou kunnen dat ik gewoon grote stukken moet gaan herschrijven. Ik heb in ieder geval al een paar grote wijzigingen in gedachten. En nu NaNo voorbij is heb ik de kans om even afstand te nemen en misschien in grote lijnen de verhaallijn op te schrijven, iets waar ik onder de druk van bijna tweeduizend woorden per dag niet aan toe kwam.

Ook speel ik met het idee om dit werk even te laten liggen en mijn verhaal van vorig jaar te gaan bewerken. Misschien ben ik na een jaar vergeten wat er allemaal mis was met dat verhaal, maar misschien heb ik juist een beter perspectief gekregen en zie ik nu de goede punten meer. Hoe dan ook, beelden uit dat verhaal blijven de laatste tijd telkens in mijn hoofd verschijnen. Vanavond zal ik beginnen het door te lezen. Daarna zullen we wel zien.

Wat ik ook besluit te doen, NaNo was ook dit jaar alle moeite en stress dubbel en dwars waard. Er werden veel write-ins en bijeenkomsten georganiseerd, zodat er elke week wel een paar keer iets te doen was. Zonder uitzondering waren deze allemaal erg gezellig, en ik heb er veel leuke en interessante mensen leren kennen van alle soorten en maten. Echt de enige overeenkomst tussen al deze mensen is een bepaald steekje dat loszit, waardoor ze proberen in een maand een boek te schrijven. Het is jammer dat ik de meesten van hen nu niet meer zal zien, maar vanaf januari is er een maandelijkse bijeenkomst, waar ik zeker bij zal proberen te zijn.

Geen opmerkingen: