
Het pad was niet te vergelijken met de smalle, steile, soms ongedefinieerde bergpaadjes die we deze zomer in de Alpen tegenkwamen. Afgezien van het laatste stuk was het pad met een (serieuze) auto te begaan. Na ongeveer twee uur lopen bereikten we de top, op 2437 meter boven zeeniveau, vanwaar we een prachtig uitzicht hadden over het ‘platteland’ en de omringende bergen.

Natuurlijk moesten we ook even met zijn drieën op de foto. Van links naar rechts: Cody, Dane en ik.

Achter ons zie je een helikopterplatform. Dit wordt gebruikt om eens in de maand de hut op de top te bevoorraden. Hierin woont, gedurende vijf maanden in de zomer, de bergwachter. Het is zijn taak om alarm te slaan bij bosbranden op de omringende berghellingen. Gelukkig komen er voldoende toeristen langs om hem gezelschap te houden! Hoewel… op deze koude winderige dag waren wij de eersten, en aangezien we onderweg terug niemand tegenkwamen, misschien ook wel de laatsten. Het zal je beroep maar wezen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten