Ze noemen het een “cabin”, maar Martin merkte op dat het woord “mansion” meer van toepassing was. Twee verdiepingen, drie badkamers, vijf slaapkamers, minstens vier televisies, een balkon met meer vloeroppervlak dan het huis zelf… het enige luxe-artikel dat ontbrak was een internetverbinding.
Ik heb daar niet zo veel gedaan, en dat was precies de bedoeling. Boeken gelezen, Hogan's Heroes gekeken, geholpen met koken en huishouden, 40 centimeter sneeuw van het balkon geschept (had ik al gezegd dat het balkon groot was?), en Kelvin geholpen met het afwerken van een boekenkast. Pas toen hoorde ik dat hij het huis zelf gebouwd had over de afgelopen twaalf jaar. Met hulp van vrienden en familie, natuurlijk, maar nog steeds een prestatie. Deze zomer houdt Arta op met werken en zijn ze van plan permanent daar te gaan wonen.
De omgeving is prachtig, maar er lag dus een dik pak sneeuw, en elke dag kwam er een beetje bij. Dat maakte wandelen helaas een vermoeiende en koude bezigheid. De enige zon die we gezien hebben was op de laatste dag, en toen ben ik eropuit getrokken om wat meer van de omgeving te zien en foto's te maken.
Tussen het huis en het meer loopt een spoorlijn, die je maar op eigen houtje moet oversteken als je naar het meer wilt. Het huis staat precies aan een dubbel uitgevoerd stuk spoor, waar treinen elkaar kunnen passeren. Zo zat ik dus opeens aan de ene kant van een stilstaande trein, terwijl het huis waar ik naar onderweg was aan de andere kant stond. En het was niet zo'n suf Nederlands treintje waar je zo even omheen loopt. Gelukkig zag ik in de verte de passerende trein al aankomen, en een kwartier later was de spoorbaan weer vrij.
En tenslotte een panoramafoto van Shuswap Lake (Java vereist). Best mooi daar, nietwaar?
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten